Waar komt de mango vandaan en wanneer is hij rijp?

Waar komt de mango vandaan?

De mango is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Zuidoost-Azië, met India als het klassieke kerngebied. De vrucht wordt daar al duizenden jaren geteeld en heeft een vaste plaats in de keuken en cultuur. Inmiddels groeit de mango in tropische en subtropische streken over vrijwel de hele wereld.

De mango's die in Nederland in de winkel liggen, zijn vrijwel altijd geïmporteerd; het klimaat hier is te koel voor teelt in de open lucht. Belangrijke leveranciers voor de Europese markt zijn onder meer Peru, Brazilië, Spanje, Mexico, Ivoorkust, Israël en de Dominicaanse Republiek. Welk land de schappen vult, verschilt sterk per periode van het jaar.

Heeft de mango een seizoen?

Voor de mango geldt geen enkel vast seizoen zoals bij Nederlands zomerfruit. Doordat de vrucht op het zuidelijk en noordelijk halfrond in verschillende maanden rijpt, wisselen de herkomstlanden elkaar het hele jaar af. Daardoor is de aanvoer naar Nederland vrijwel nooit onderbroken.

De herkomst schuift wel met de kalender mee. In de late zomer en het vroege najaar levert Spanje, met name uit de streek rond Málaga, verse mango's die per boot en vrachtwagen snel in Europa zijn. In de wintermaanden en het vroege voorjaar nemen landen als Peru en Brazilië de aanvoer over. Peru exporteert vrijwel uitsluitend het ras Kent; Brazilië levert het hele jaar door, met rassen als Palmer, Keitt, Tommy Atkins en Kent. Zo blijft er telkens een land dat de schappen vult, ook al verschilt het aanbod per maand.

Bekende mangorassen in de winkel

Er bestaan honderden mangorassen, vaak met een sterke regionale binding. Op de Europese markt overheersen enkele cultivars.

Kent is groot, weinig vezelig en zeer sappig, met een volle, zoete smaak; dit is het meest ingevoerde ras. Keitt lijkt erop en wordt vaak gebruikt als aanvulling wanneer Kent schaars is; de schil blijft ook rijp groen. Palmer is langwerpig en jaarrond beschikbaar vanuit Brazilië. Osteen is het ras dat Spanje in de nazomer levert, herkenbaar aan de paars-rode blos. Daarnaast is in de Aziatische keuken de Alphonso uit India bekend, geroemd om zijn aroma, maar in Europa lastiger te vinden.

De schilkleur is geen betrouwbare maat voor ras of rijpheid: sommige rijpe mango's blijven groen, terwijl andere juist rood of geel kleuren.

Hoe weet u of een mango rijp is?

Ga niet af op de kleur, maar op geur en gevoel. Ruik aan de steelkant: een rijpe mango verspreidt daar een volle, zoete geur. Ruikt hij nergens naar, dan is hij waarschijnlijk nog niet klaar. Drukt u licht op de vrucht, dan hoort die iets mee te geven, vergelijkbaar met een rijpe perzik of avocado. Een keiharde mango is nog niet rijp; een mango die diep inzakt of rimpelt in de schil is overrijp.

Kleine donkere spikkels op de schil zijn overigens geen bederf, maar vaak juist een teken dat de vrucht rijp en zoet is. Grote zwarte, ingedeukte plekken duiden wel op beschadiging of overrijpheid.

Hoe snijdt en eet u een mango?

In de mango zit een grote, platte pit die u niet kunt doorsnijden. Snijd daarom aan weerszijden van de pit een dikke wang los, vlak langs de kern. Die twee wangen zijn het meeste vruchtvlees. Kerf het vruchtvlees in de wang ruitvormig in tot net op de schil, druk de schil vervolgens bol en snijd de blokjes eraf; dit staat bekend als de egelmethode.

Het vlees rond de pit schilt u apart. Een rijpe mango is zeer sappig, dus werk op een plank met een randje of boven een kom. Voor een salade, chutney of om puur te eten voldoet de blokjesmethode; voor smoothies schept u het vlees zo uit de schil. De schil zelf eet u niet. Een lichtvezelige mango als de Kent is prettig om zo te eten, terwijl vezeliger rassen meer geschikt zijn om te pureren.

Een onrijpe mango laten narijpen en bewaren

Een onrijpe mango laat u op kamertemperatuur narijpen, niet in de koelkast. Kou vertraagt het rijpen en kan de schil beschadigen. Het narijpen gaat sneller in gezelschap van fruit dat het rijpingsgas ethyleen afgeeft, zoals een appel of banaan in een papieren zak. Dezelfde methode werkt bij andere klimacterische vruchten, zoals uitgebreid beschreven in het artikel over het sneller laten rijpen van een avocado.

Is de mango eenmaal rijp, dan remt u verder rijpen af door hem in de koelkast te leggen; daar blijft hij nog enkele dagen goed. Een aangesneden mango bewaart u afgedekt in de koelkast en eet u binnen een paar dagen op. Wilt u weten hoe de mango zich qua suiker verhoudt tot ander fruit, dan biedt het overzicht over suiker in fruit een vergelijking; de mango zit met ongeveer veertien gram suiker per honderd gram aan de hogere kant.